22 Aralık 2011 Perşembe

Döndüm

Tiyatronun kapısında pıtır pıtır neon. Tellerin üzerinde yürüyoruz. Birkaç güvercin. Bir de ben. Onlar kanatlarının bitini ayıklıyor. Ben çarpılıyorum. Yerde kocaman kazıklar, dikenler filan. Düşünce çiçek bahçesi. Solucanlar, kurtçuklar, neşeli polenler. İnsanın ağzına burnuna girer. Gök yüzünde pırıl güneş. İnsanın gözünü alır. Güneşte bir kendimin eski bir yüzü. Oya gibi işlenmiş. Oradan bana kıkır kıkır güler. Ölüp durmaktan dişi kalmamış ağzında. Kurtulmanıza az kaldı. İsa’m döndü. Döndüm.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder