19 Ocak 2012 Perşembe

Kanat

Bugün yakın bir gelecekte, yanımda bir bomba patladı. Birkaç uzuv kanatsız kanatsız öylece havalanıverdi. Uçmayı hiç denemediğim için bu yaşıma kadar uçabildiğimi fark etmemişim. Şaştım. Birkaç arkadaşıma, birkaç kitap gönderecektim. Onlar yarım kaldı. Onların orada öyle pek de okunası kitaplar yoktu. Kitap okuyacak zamanları da yoktu. Dışarıda kimse kalmadı. Kapakları açılmamış kitaplar yere saçıldı. Hava karardı. Aklımda birkaç hikaye kaldı. Yürürken dinlediğim şarkı yarım kaldı. Ben, radyasyondan eriyen metal çubuklar gibi kayboldum. Görünmez dağlardan filan geçtim. Dışarıda kimse kalmadı. Artık tabi olunacak bir şey kalmadı. Gönülden bağlanacak bir şey kalmadı. Benden geriye sokağın köşesine fırlamış, yırtık PVC'li bir kimlik kaldı. Onu da kimse yerden almadı.

2 yorum:

  1. Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil